امروز زیر آسمان خدا پر از ابرهای زیبا پروانگانی به رنگ نارنجی و ارغوانی دوره امان کرده بودند. اطراف ما را به پیست سبقت ها و بازیگوشی های خود تبدیل کرده بودند. امروز در دیدگان من یکی از روزهای زیبای خدا بود. بعدازظهری دلنشین به طعم مباحثه کتب استاد شهید، مطهری و معطر به بوی دلنشین زیارت قبور شهدای گمنام. پر از شور و انرژی در زیر گنبدی به رنگ نیلی آسمان خدا برای فردایی به شیرینی سیری در آثار شهید مطهری

من از اشکی که می ریزد ز چشم یار می ترسم 
        شعر آقا خطاب به حضرت حجت (عج)

ملت شایعه پذیر

در جنگ صفین لشکر معاویه زودتر به وعدگاه جنگ رسید لذا محلی مناسب برای استقرار انتخاب کردند و آب را در طرف خود قرار دادند.

وقتی سپاه علی(ع) به نبردگاه رسید معاویه از دادن آب به آنها خودداری کرد، لذا بخشی از سپاه علی(ع) به فرماندهی مالک اشتر و اشعث بن قیس لشکر معاویه را عقب راندند و آب را تصاحب کردند.

اگر چه علی(ع) آب را بر روی لشکر معاویه نبست، از دست دادن آب اما بر معاویه گران آمد لذا برای باز پس گیری آن نقشه ای کشید. معاویه در نامه ای نوشت: “این نامه از برادر خیرخواه شماست، معاویه می خواهد با انحراف مسیر آب و ایجاد سیلاب شما را غرق کند هر چه زودتر جای خود را عوض کنید” و این نامه را بر تیری پیچید و به طرف سپاه علی(ع) پرتاپ کرد.

 نامه بین افراد سپاه علی(ع) دست بدست گشت و شایعه همه جا پخش شد و خیلی زود نقل مکان تبدیل به یک خواسته عمومی شد.

هر چه علی(ع) می گفت امکان چنین کاری وجود ندارد فایده ای نداشت و لشکر نقل مکان نمود و علی(ع) آخرین نفری بود که نقل مکان کرد.

بلافاصله بعد از نقل مکان، لشکر معاویه جای آنها را اشغال کرد.
(کتاب وقعة صفین ، صفحه 190)

 برگ تاریخ برای امروز ما:

بدانیم که ملت شایعه پذیر بازیچه دست دشمن است

 این است که بیاموزیم ملتی که شایعهپذیر شد بازنده است اگر چه رهبرش امام علی(ع) و فرمانده اش مالک اشتر باشد.

 ️شایعه و فریب تاکتیک جنگ روانی دشمن است ، ابزار آن فضای مجازی و نرم افزارهای اجتماعی است که در تمام سطوح جامعه جا خوش کرده است و همیشه در دسترس است .
لازم است در استفاده از آن دقت کنیم ، واقعیت ها را فراموش نباید کرد؛ لذا انعکاس دهنده موج ناامیدی در جامعه و افراد نباشیم و امروز نسبت به مباحث کشور واقع بین باشیم.

شهید مطهری، سیره امیرالمؤمنین

شواهد فراوانی یافت می شود که روزه در میان یهود و مسیحیّت و اقوام و ملّت های دیگر رایج بوده است. آنان هنگام مواجهه با غم و اندوه و توبه و طلب خشنودی خداوند روزه می گرفتند تا با این کار در پیش گاه او اظهار عجز و تواضع نموده و به گناهان خود اعتراف کنند.
قرآن مجید به صراحت می فرماید: این فریضه الهی بر امّت های پیشین نیز واجب بوده است.(بقره/183)

 
آیت الله خامنه ای، رساله مصور، ج2، ص 235

شروع پرهیز از مبطلات روزه، طلوع فجر صادق (وقت اذان صبح) است؛ پس اگر با شنیدن اذان، به طلوع فجر اطمینان پیدا کند، نباید چیزی بخورد و اگر لقمه ای در دهان وارد شد، نباید فرو برد.
امّا اگر اطمینان به دخول وقت ندارد، می تواند چیزی بخورد.

آیت الله خامنه ای، رساله مصور، ج2، ص 240