دلیل شیعه برای اینکه روزه تا اذان مغرب است چیست در حالی که اهل سنت غروب آفتاب را معیار قرار داده اند و حدودا 20 دقیقه قبل شیعه افطار می کنند؟!

۱.شیعیان ، وقت افطار را ، از بین رفتن سرخی آسمان در قسمت شرق که بعد از غروب آفتاب پیدا می شود ( ذهاب حمره مشرقیه) می دانند به عکس اهل سنت که تنها غروب آفتاب را ملاک قرار داده و به از بین رفتن سرخی طرف مشرق توجه ندارند .

 ادله شیعه بر این مساله آیات و روایات متعدد است .

 خداوند می فرماید:

« روزه را تا شب تکمیل کنید »« اتموا الصیام الی اللیل»

 بقره187

۲.روشن است که با صرف غروب خورشید ، شب محقق نمی شود و یا تحقق شب در آن زمان مشکوک است و قدر متیقن آن است که شب زمانی محقق می شود که سرخی طرف مشرق که پس از غروب آفتاب پیدا می شود از بالای سر انسان بگذرد.

۳.روایات اهل بیت هم ، شروع شب را ،ذهاب سرخی مشرق می دانند.

امام صادق علیه السلام فرمود:

« وقت زمان افطار ، رفتن سرخی خورشید از طرف مشرق است »

الکافی ج4 ص100

زراره می گوید : « از امام صادق علیه السلام از زمان افطار روزه دار سوال کردم و ایشان فرمودند:

« (زمانی که سرخی طرف مشرق از بالای سر انسان بگذرد )و ستارگان در آسمان ظاهر شوند»

التهذیب ج4 ص318

وفرمود:

« زمانی که سرخی طرف مشرق از بالا سر انسان بگذرد ، خورشید از شرق و غرب غروب کرده ( و وقت افطار می شود)»

 التهذیب ج2 ص257

نصّ قرآن کریم است که «اگر بیم دارید که نتوانید میان زنان خود به عدالت رفتار کنید، یک زن بیشتر نگیرید». با این حال آیا شما در عمر از یک نفر شنیده‏ اید که بگوید: می خواهم زن دوم بگیرم اما بیم دارم که رعایت عدالت و مساوات میان آنها نکنم، بگیرم یا نگیرم؟ من که نشنیده‏ ام. حتماً شما هم نشنیده‏ اید. سهل است، مردم ما با علم و تصمیم اینکه به عدالت رفتار نکنند زنان متعدد می گیرند و این کار را به نام اسلام و زیر سرپوش اسلامى انجام می دهند. اینها هستند که با عمل ناهنجار خود اسلام را بدنام می کنند.

اگر تنها کسانى اقدام به تعدد زوجات نمایند که لااقل این یک شرط را واجد باشند، جاى هیچ گونه بهانه و ایرادى نبود.

مجموعه‏ آثار استاد شهید مطهرى، ج‏19، ص 362

اسلام «تن پرورى» به معنى «نفس پرورى» و شهوت پرستى را شدیداً محکوم کرده است، اما پرورش بدن به معنى مراقبت و حفظ سلامت و بهداشت را از واجبات شمرده است و هر نوع عملى را که براى بدن زیانبخش باشد حرام شمرده است.

اسلام آنجا که یک امر واجب (مانند روزه) احیاناً براى بدن مضر تشخیص داده شود تکلیف آن را ساقط می کند، بلکه چنین روزهاى را حرام می داند. هر اعتیادى که براى بدن مضر باشد از نظر اسلام حرام است. آداب و سنن بسیارى در اسلام به خاطر بهداشت و سلامت بدن وضع شده است.
ممکن است افرادى میان «پرورش بدن» که امرى بهداشتى است و «تن پرورى» به معنى نفس پرورى که امرى اخلاقى است فرق نگذارند و خیال کنند اسلام که با تن پرورى مخالف است با بهداشت بدن مخالف است، پس لاقیدى در حفظ سلامت و بلکه کارهایى که مضر به بهداشت و سلامت بدن است از نظر اسلام کار اخلاقى است. و این اشتباهى فاحش و خطرناک است. تقویت و سلامت بدن و بهداشت آن کجا و تن آسانى و تن پرورى کجا؟!
نفس پرورى و شهوت پرستى که در اسلام محکوم است، همان طورى که بر ضد روح پرورى است و موجب بیمارى روح و روان می گردد، بر ضد بهداشت و پرورش صحیح جسم نیز هست و منجر به بیمارى جسمى می گردد؛ زیرا نفس پرورى و شهوت پرستى منجر به افراط کاری ها می شود و افراط کاری ها منشأ اختلالات اساسى در جهازات بدنى.

مجموعه‏ آثار استاد شهیدمطهرى، ج2، ص286

اسلام درباره اصول عقاید که وظیفه هر فرد تحصیل عقیده صحیح درباره آنهاست تقلید و تعبّد را کافى نمی داند، بلکه لازم می داند که هر فردى مستقلًا و آزادانه صحت آن عقاید را به دست آورد. از نظر اسلام عبادت منحصر نیست به عبادات بدنى مانند نماز و روزه‏ یا عبادات مالى مانند خمس و زکات؛ نوعى دیگر از عبادت هم هست و آن عبادت فکرى است. تفکر یا عبادت فکرى اگر در مسیر تنبّه و بیدارى انسان قرار گیرد از سالها عبادت بدنى برتر و بالاتر است.

? مجموعه‏ آثاراستادشهیدمطهرى، ج‏2، ص 66

اساساً برنامه ماه مبارک رمضان برنامه انسان سازى است که انسان هاى معیوب در این ماه خود را تبدیل به انسان هاى سالم، و انسان هاى سالم خود را تبدیل به انسان هاى کامل کنند.
برنامه ماه مبارک رمضان برنامه تزکیه نفس است، برنامه اصلاح معایب و رفع نواقص است، برنامه تسلط عقل و ایمان و اراده بر شهوات نفسانى است، برنامه دعاست، برنامه پرستش حق است، برنامه پرواز به سوى خداست، برنامه ترقى دادن روح است، برنامه رقاء دادن روح است.

 مجموعه آثار استادشهیدمطهرى، ج26، ص 531