گاهی فکر می کنم به این آرزو که ای کاش کوچه حیاتم قلمرو زیبایی بود

زیبایی در کنار تو زیستن

ولی افسوس که این کوچه بی حضور تو قلمرو سایه هاست

با ترسی وحشت انگیز و هراس آلود

یا حجة الله 

شاید گاهی آرزو کرده ای ای کاش هیچ گاه شبی با مهتاب، درختی با پائیز و کوچه ای با رهگذری قهر نکند اما آن گاه غافلی از معجزه آشتی و تکاپو برای دلربایی دوباره عاشق از معشوق

دوست دارم گرمای دلم یخ دلت را آب کند و مرا در آن حل کند حل شدنی بی بازگشت

رگ سفید حیات را با غیرتت پر ز خون حیا کن

پریدن مرغ از قفس را بسیار شنیده ام

گاهی آرزو می کنم کاش همچو مرغ از قفس پریده بودم

***********************************

 مرغ از قفس پرید را بسیار شنیده ام 

گاهی آرزو کرده ام کاش آن لحظه همچو مرغ از قفس پریده بودم

و هیچ دیگر فرصت جبران نمی کرد