با انتخابات تا انتخاب 

در رویکرد دینی مسئله انتخابات هم حق است و هم وظیفه .

مقام معظم رهبری در این زمینه در بیانات خویش در حرم رضوی در تاریخ اول فروردین 84 فرمودند:

« انتخابات ، هم حق ملت است، هم یک وظیفه ی ملی است. نظام جمهوری اسلامی نظام های انتصابی قدرت ها را نسخ کرد و انتخاب مردم را در مدیریت کشور دارای نقش کرد. این حق آحاد ملت است که بتوانند انتخاب کنند و در تعیین مدیر کشور دارای نقش باشند. از سوی دیگر وظیفه هم هست ؛ به این خاطر که این شرکت می تواند روح نشاط و احساس مسئولیت را همیشه در جامعه زنده نگه دارد و حضور مردم در صحنه را به رخ دشمنان این ملت بکشد. انتخابات فقط یک وظیفه نیست ، فقط یک حق هم نیست ؛ هم حق شماست ؛ هم وظیفه ی عمومی است.»

مقام معظم رهبری در مراسم تنفیذ حکم ریاست جمهوری آقای احمدی نژاد در12 مرداد سال 84 بر دینی بودن این وظیفه ی عمومی تاکید می نمایند:

« مردم سالاری در کشور ما ، یک مردم سالاری حقیقی متکی به ایمان است.مردم از روی احساس وظیفه ی دینی است که در عرصه ی انتخابات وارد می شوند و طبق تشخیص خود گزینش می کنند و رای خود را به صندوق می اندازند.»

آیا وقت آن نرسیده است که تامل و دقت بیشتری در اظهارات و مواضع انتخاب خود داشته باشیم؟

آیا زمان آن نرسیده است که به دور از نفرت پراکنی به دنبال ایجاد نشاط و تحرک در سایه گفتگوهای گرم و داغ باشیم؟

آیا به این نیز اندیشیده ای که عدم اطمینان مردم مساوی است با استفاده از بیت المال یا پول مشتبه به حرام دیگران در جهت استفادهای تبلیغاتی؟!

آیا انتخاب من و تو کسی است که زمینه ساز عزت برای آینده انقلاب و کشور است؟

آیا کسی را که برمی گزینی توانایی حل مشکلات و ایستادگی قدرتمندانه در مقابل جبهه معاندان را دارد؟

آیا با انتخاب خود به دنبال الگو کردن جمهوری اسلامی در چشم مستضعفان جهان هستی؟

دیگر همچون زمان جنگ تحمیلی زمان هزینه کردن است .هزینه برای نام و اعتلای ایران اسلامی ،هزینه ایستادگی در مقابل جبهه معاندانی که 9 سال است هنگام انتخابات جنجال آفرینی می کنند.

به یاد لاله های سوخته ، سفر کرده و پرستوهای عاشق میهن که با لباس استقامت و ایستادگی در برابر استکبار و ایادیش سند 8 سال افتخار ایران اسلامی را مهر غیرت ، ایمان ، پایبندی به ارزش های اسلامی و ولایت فقیه زدند.

به لطف الهی این با نیز با تاسی به امام شهیدمان حسین بن علی (علیه السلام) و یاران باوفایش شور آفرینی حماسه ای بزرگ از جنس شور حسینی خواهیم بود و فرزند آن امام شهید را تنها نخواهیم گذاشت و مطیع ایم تا زنده ایم .

لبیک گویان روانه سیل خروشان رای دهندگان خواهیم بود و با همراهی ملت پرچم سه رنگ سبز، سفید و قرمز را بر فراز قله ی پیروزی خواهیم نشاند.

پنجم اسفندماه  روز بزرگداشت خواجه نصیرالدین طوسی گرامی باد.

محمد بن حسن جهرودی طوسی مشهور به خواجه نصیرالدین طوسی در تاریخ 15 جمادی الاول 598 هجری قمری در طوس ولادت یافته است. او به تحصیل دانش علاقه زیادی داشت و از دوران کودکی جوانی در علوم ریاضی  و نجوم  و حکمت سرآمد شد و از  دانشمندان معروف زمان خود گردید. طوسی یکی از سرشناس‌ترین و با نفوذترین چهره‌های تاریخ فکری اسلامی است. علوم دینی و علوم عملی را زیر نظر پدرش و منطق و حکمت طبیعی را نزد خالویش بابا افضل ایوبیکاشانی آموخت. تحصیلاتش را در نیشابور به اتمام رسانید و در آنجا به عنوان دانشمندی برجسته شهرت یافت. خواجه نصیرالدین طوسی را دسته‌ای از دانشوران خاتم فلاسفه‌ای و گروهی او را عقل حادی عشر (یازدهم) نام نهاده‌اند. 

علامه حلی از شاگردان خواجه نصیرالدین طوسی بوده است ولی درباره استادش چنین می‌نویسد: خواجه نصیرالدین طوسی افضل عصر ما بود و از علوم عقیله و نقلیه مصنفات بسیار داشت، او اشراف کسانی است که ما آنها را درک کرده‌ایم، خدا نورانی کند ضریح او را. در خدمت او الهیات ، شفای ابن سینا و تذکره‌ای در هیأت را که از تألیفات خود آن بزرگوار است قرائت کردم. پس او را اجل مختوم دریافت و خدای روح او را مقدس کناد. 

خواجه نصیرالدین طوسی زمانی پیش از سال 611 هجری قمری در مقال پیشروی مغولان به یکی از قلعه‌های ناصرالدین محتشم فرمانروای اسماعیلی پناه برد، اینکار به وی امکان داد که برخی از آثار مهم اخلاقی ، منطقی ، فلسفی و ریاضی خود از جمله مشهورترین کتابش اخلاق ناصری را به رشته تحریر درآورد. قسمت اعظم 150 رساله و نامه‌های طوسی به زبان عربی نوشته شده است. وسعت معلومات و نفوذ او با ابن سینا قابل قیاس است، جز آنکه ابن سینا پزشک بهتری بود و طوسی ریاضیدان برتری. از 5 کتابی که در زمینه  منطق نوشته شده است اساس الاقتباس از همه مهمتر است.

 

تسلیت ایام وفات کریمه اهل بیت

سالروز وفات حضرت فاطمه معصومه (سلام الله علیها ) مصادف با 10 ربیع الثانی را بر امام عصر(عج) و تمامی شیعیان جهان تسلیت  می گویم . به امید شفاعت  شفیعه روز جزا حضرت فاطمه معصومه(س) در روز واپسین 

در  اسلام به بحث امامت و ولایت توجه ای اساسی شده است و از آن به عنوان یکی از اصول دین  یاد می شود که منزلت هر موجودی و قبولی کلیه اعمال فرد مسلمان  در گرو میزان ولایت پذیری او است. ولایت بذات از آن خداوند کریم است اما به اذن الهی معصومین(ع) نیز از این ولایت برخوردارند. در آیه 59 سوره نسا « يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا أَطيعُوا اللَّهَ وَ أَطيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنازَعْتُمْ في‏ شَيْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَ الرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْويلاً » خداوند  به اطاعت از اولی الامر  دستور داده است پس ولایت مداری نیز همچون دیگر مباحث اعتقادی از مباحث مهمی است که زنان نیز در طول تاریخ همپای مردان در آن نقش آفرین بوده اند که  به طور نمونه می توان به شخصیت ولایت مدارحضرت معصومه (س) اشاره نمود که به تاسی از جده گرامیشان حضرت فاطمه(سلام الله علیها) و حضرت زینب(س) در دفاع از ولایت با هجرتی آگاهانه و از روی بصیرت توانستند در این زمینه نقش آفرینی کرده وبه عنوان  الگویی شایسته برای زنان شیعه مطرح گردند.

حضرت معصومه(س) در خانه ولی خدا امام هفتم شیعیان امام موسی کاظم(علیه السلام) و در خاندانی که خود سرچشمه ذریه نبوی و منبع فیض و علم و کمال اخلاقی است  پرورش یافته و نسبت به امام زمان خویش امام هشتم امام رضا(علیه السلام) تولی تام داشتند. امام رضا(ع) و حضرت معصومه(س) هر دو از یک مادر یعنی حضرت نجمه (س) بودند. حضرت معصومه(س)  دارای فضایلی همچون شفیعه ، کریمه می باشند . ایشان بعد از یک سال دوری برادر قصد دیدار ایشان را می کنند که بین راه در اثر مسمومیت یا تالمات وارده در شهر ساوه بیمار شده و قصد عزیمت به قم می کنند و بعد از 17 روز در قم به شهادت می رسند و امام رضا (ع) در زمینه زیارت آن حضرت در شهر قم می فرمایند:« من زار المعصومه بقم کمن زارنی » ؛ « هر کس معصومه(س) را در قم زیارت کند همانند کسی است که مرا زیارت کرده باشد» .