​بسم ا… الرحمن الرحیم … وبشّر الصابرین الَّذِینَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِیبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعون بقره 156-155 استاد سلیم موذن زاده اردبیلی، پس از سال ها خادمی اهل بیت ( ع ) و نذر هنجره خود در خدمت به آن بزرگواران پس از 60سال مداحی در مناسبت های مختلف در جهت خدمت پر افتخار در آستان حضرات ائمه اطهار ( علیهم السلام ) به ویژه سید شهیدان و رهبر آزادگان جهان حضرت اباعبدا… الحسین ( علیه السلام ) دعوت حق را لبیک و به سرای باقی شتافت. بی گمان عاشقان و دلدادگان خاندان عصمت و طهارت، تلاش های ارزنده ایشان را فراموش نمی کنند.فقدان جانسوزش را که مصادف با ایام اربعین حسینی گردید نتیجه و پاداش یک عمر خدمت  در درگاه الهی است.

روحش شاد یادش گرامی راهش پر رهرو باد.

آیا سر امام حسین (ع) به بدنش ملحق شد؟
درباره اینکه سرنوشت سر امام حسین و شهدای کربلا چه شد، و نهایتا کجا دفن شدند اختلاف نظر است، به نقلی عمر بن سعد، سر مطهر امام حسین (ع) را به کوفه و این زیاد آن را به شام فرستاد، این کار توسط «خولی» انجام شد.(1) سر دیگر شهدا نیز که 72 سر بود (2) نیز روز بعد از روز عاشورا، بین قبایل تقسیم شد و هر قبیله، چند سر برداشت به سوی کوفه رهسپار شدند. (3) مشهور در بین شیعه این است که سر امام حسین(ع) را امام سجاد تحویل گرفتند و به بدن مطهر ایشان ملحق ساختند.
1.بلاذری، احمد بن یحیی، أنساب الأشراف، ج 3، ص 89.
2. گروه تاریخ مؤسسه امام خمینی، مقتل جامع، ج 1، ص 896.
3. بلاذری، احمد بن یحیی، أنساب الأشراف، ج 3

ائمه معصومين (علیهم السلام) چه تدابيري براي زنده نگه داشتن ياد و نام امام حسين (ع) و عاشورا بكار مي بردند؟
1. از طريق برپايي مجالس سوگواري : همه معصومين در ماه محرم و خصوصاً عاشورا مجلس سوگواري و عزاداري برپا مي كردند و از مداحان مي خواستند از مصيبت اباعبدالله الحسين در مجالس عزاداري نوحه بخوانند.
2. ياد آوري مصائب حضرت در مناسبتهاي مختلف مثلاً امام سجاد هرگاه چشمشان به آب مي افتاد گريه مي كردند و مردم را به ياد مصيبت حضرت مي انداختند .
3. گريه كردن و گرياندن مردم: ائمه معصومين هم خودشان در مصيبت امام حسين گريه مي كردند و هم در فضيلت گريه بر امام حسين احاديثي نقل مي كردند و مردم را به گريه بر امام حسين تشويق و ترغيب مي كردند.
4. تشويق شاعران به مرثيه سرايي و خواندن اشعاري در فضيلت امام حسين.
5. اهميت دادن به تربت امام حسين: ائمه معصومين تربت حضرت سيدالشهداءرا بعنوان قطعه اي از بهشت معرفي مي كردند و تربت حضرت را موجب شفاي دردها مي دانستتند.

امروز 22 صفر مصادف با صدور توقيع (نامه) شريف امام زمان(عج) براي محمّد بن محمّد بن نعمان (قدّس اللَّه روحه) معروف به شيخ مفيد در سال 420 هجری قمری  است.در مورد دو توقيع گفته شده است:
سند اين دو توقيع رااز جهاتي مي توان مورد توجه قرار داده و براي اعتبار آن چاره اي انديشيد ، گرچه شيخ طبرسي که تنها ناقل اين دو توقيع است آن ها را مرسلاً و بدون سند نقل کرده است .
1- طبرسي اين دو روايت را از مسلمات به حساب آورده که اين به نوبه ي خود دلالت بر اعتقاد به صحت سند نزد او دارد . و ممکن است که طبرسي به جهت شهرت و وضوح اين دو توقيع ، سند آن ها را حذف کرده است، همان گونه که سند بسياري از روايات را حذف کرده است .
2 - مضامين عالي که در اين روايت است و نيز خبرهاي صادقي که در آن دوبه آن ها اشاره شده نيز از جمله شواهد صدق اين دو توقيع و انتساب به حضرت مهدي عليه السلام است .

​امام باقر علیه السلام حسین، بزرگ مرد کربلا، مظلوم و رنجیده خاطر و لب تشنه و مصیب زده به شهادت رسید. پس خداوند، به ذات خود، قسم یاد کرد که هیچ مصیبت زده و رنجیده خاطر و گنهکار و اندوهناک و تشنه اى و هیچ بَلا دیده اى به خدا روى نمى آورد و نزد قبر حسین علیه السلام دعا نمى کند و آن حضرت را به درگاه خدا شفیع نمى سازد، مگر این که خداوند، اندوهش را برطرف و حاجاتش را برآورده مى کند و گناهش را مى بخشد و عمرش را طولانى و روزى اش را گسترده مى سازد. پس اى اهل بینش، درس بگیرید!  إِنَّ الْحُسَیْنَ صَاحِبَ کَرْبَلَاءَ قُتِلَ مَظْلُوماً مَکْرُوباً عَطْشَاناً لَهْفَاناً فَآلَى اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ عَلَى نَفْسِهِ أَنْ لَا یَأْتِیَهُ لَهْفَانٌ وَ لَا مَکْرُوبٌ وَ لَا مُذْنِبٌ وَ لَا مَغْمُومٌ وَ لَا عَطْشَانٌ وَ لَا مَنْ بِهِ عَاهَةٌ ثُمَّ دَعَا عِنْدَهُ وَ تَقَرَّبَ بِالْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیٍّ علیه السلام  إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ إِلَّا نَفَّسَ اللَّهُ کُرْبَتَهُ وَ أَعْطَاهُ مَسْأَلَتَهُ وَ غَفَرَ ذَنْبَهُ وَ مَدَّ فِی عُمُرِهِ وَ بَسَطَ فِی رِزْقِهِ فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصار بحارالأنوار(ط-بیروت) ج 98 ، ص 46، ح 5 🌷