كتاب روش خوشبختي
كتاب روش خوشبختي
فهرست مطالب كتاب روش خوشبختي
مقدمه روش خوشبختی
بدبختی و خوشبختی
ارکان دین
ادله اثبات صانع
اشیاء دو نحو حرکت دارند
اصولی که بایستی بدانیم
شناسائی حق تعالی
شناسائی خداوندبا اوصاف
اقسام چهارگانه توحید
نبوت
صفات و خصوصیات پیغمبر
دلیل بر خاتمیت رسول اکرم
از شئون پیغمبری عصمت است
شئون پیغمبری معجزه است
بالاترین معجزات قرآن
دین اسلام قانون خدائی است
نماز
تکالیف مختصه به زن
وظائف زن در جامعه
شئون زن در جامعه
سئوال از خانم های فهمیده
وظیفه زن نسبت به اجانب
خطاب به برادران دینی
خطاب به خواهران دینی
معاد
برهان نقلی و آیات قرآنی
میزان در قیامت
حساب در قیامت
بهشت و جهنم
عدل
چند اعتراض عامیانه
امامت
فضائلی که باید در امام باشد
اصولی كه بايد گفته شود
اثبات ائمه دوازده گانه
اسماء ائمه
روی سخن به بانوان
امتیازات و خصوصیات زن
خوشی و خوشبختی
تقویت روح
اصول ملکات حمیده
دانلود كتاب:
http://www.askdin.com/thread13451.html
توصیه شهید به دانشجویان
توصیّۀ دیگرم به تمام دانشجویانی است که مشغول به تحصیلِ علمند. برادران عزیز، اگر علمتان توأم با ایمان واخلاص به خدا نباشد، هلاک خواهید شد و به تباهی خواهید رفت. کسانی که با مقدارِ اندک سوادی، اوّلین ارمغانشان برای مردمشان ردّ مکتب و نفی خداست، بدبخت ترین مردمند .
شهيد علي توكلي
تذکر به افراد بد حجاب
س: در مورد افرادى كه به حجاب بى اعتنايى مى كنند چه وظيفه اى داريم؟
ج) با وجود شرايط، نهى از منكر زبانى واجب است.
دختر آفتاب
وفات حضرت سكينه(س)دختر امام حسين در سال 117قمری
حضرت سکینه، دختر امام حسین چند سال زندگی کرد ؟
حضرت سکینه، دختر ابى عبدالله الحسین و رباب، دختر امرء القیس است. نام اصلى وى آمنه یا امیمه بود و مادرش رباب او را به سکینه ملقّب ساخت.(۱).
وى از زنان خردمند و داناى عصر خویش بود. علاوه بر بهرهمندى کامل از حُسن جمال، از فضایل معنوى مانند تعّبد، تدیّن و تقواى الهى برخوردار بود و در زمینه شعر، سخنورى و فصاحت بیان از ممتازان عصر و خانه وى، همیشه مجمع ادبا، شُعرا و سخن سرایان عرب بود.(۲)
درباره تاریخ تولدش، اطلاع دقیقى در دست نیست. امّا وى در واقعه عاشورا، دخترى بالغ و ظاهرا حدود نه ساله بوده است، روایت شده که امام حسین درباره سکینه و مادرش رباب و خانه اى که آن دو در آن زندگى مى کردند شعرى عاطفى سرود که ترجمه اش چنین است:
به جانت سوگند ! من به راستى خانه اى که سکینه و مادرش رباب در آن باشند، دوست دارم. من آن دو را دوست دارم و براى آنان دارایى ام را نثار مىکنم و هیچ ملامتگرى نمىتواند مرا در این کار سرزنش کند.(3)
این بانوى مکرمه، بین ۶۷ تا ۷۰ سال زندگى کرد و سرانجام بنابر قول مشهور در پنجم ربیع الاوّل سال ۱۱۷ هجرى قمرى و در مدینه بدرود حیات گفت. (4)
پی نوشتها:
۱- منتهى الآمال، ج ۱، ص ۴۶۲ و وفیات الاعیان، ج۱، ص ۳۷۹
۲- اعلام النّساء، ج ۲،ص ۲۰۲
3- منتهى الآمال، ج ۱، ص ۴۶۳
4- شام، سرزمین خاطرهها، ص ۱۰۷؛اعلام النسّاء، ج ۲، ص ۲۲۴؛ وفیات الاعیان، ج ۱، ص ۳۷۸
بدگمانی ممنوع
يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثيراً مِنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَ لا تَجَسَّسُوا وَ لا يَغْتَبْ بَعْضُكُمْ بَعْضاً أَ يُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَنْ يَأْكُلَ لَحْمَ أَخيهِ مَيْتاً فَكَرِهْتُمُوهُ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَحيمٌ
اى كسانى كه ايمان آوردهايد! از بسيارى از گمانها بپرهيزيد، چرا كه بعضى از گمانها گناه است؛ و هرگز (در كار ديگران) تجسّس نكنيد؛ و هيچ يك از شما ديگرى را غيبت نكند، آيا كسى از شما دوست دارد كه گوشت برادر مرده خود را بخورد؟! (به يقين) همه شما از اين امر كراهت داريد؛ تقواى الهى پيشه كنيد كه خداوند توبهپذير و مهربان است!
1- ایمان، تعهّدآور است و باید از یك سرى افكار و اعمال دورى نماید. «یا ایّها الّذین آمنوا اجتنبوا…» (ایمان، با سوء ظن و تجسّس و غیبت سازگار نیست.)
2- براى دورى از گناهان حتمى، باید از گناهان احتمالى اجتناب كنیم. (بنابراین از آنجایى كه برخى گمان ها گناه است، باید از بسیارى گمان ها، دورى كنیم.) «اجتنبوا كثیراً… انّ بعض الظن اثم»
3- در جامعه ى ایمانى، اصل بر اعتماد، كرامت و برائت انسانها است. «انّ بعض الظن اثم»
4- براى جلوگیرى از غیبت باید زمینه هاى غیبت را مسدود كرد. (راه ورود به غیبت، اوّل سوء ظن و سپس پیگیرى و تجسّس است، لذا قرآن به همان ترتیب نهى كرده است.) «اجتنبوا كثیراً من الظن… لاتجسسوا ولا یغتب»
5 - غیبت و بدگویى از دیگران حرام است، از هر سنّ و نژاد و مقامى كه باشد.«لایغتب…» («احدكم» شامل كوچك و بزرگ، مشهور و گمنام، عالم و جاهل، زن و مرد و… مىشود.)
6- مردم باایمان، برادر و هم خون یكدیگرند. «لحم اخیه»
7- همان گونه كه مرده قدرت دفاع از خود را ندارد، شخصى كه مورد غیبت قرار گرفته است، چون حاضر نیست، قدرت دفاع ندارد. «میتاً»
8- غیبت كردن، نوعى درّندگى است. «یأكل لحم اخیه میتاً»