اسراف در مراسم ازدواج
اسراف در مراسم ازدواج
یکی از موانع ازدواج، اسراف و تبذیرهایی است که در مجالس عقد و عروسی و مقدمات مربوط به آن می شود: از مهریه های سنگین با صدها سکه بهار آزادی یا املاک و مستغلات گران قیمت گرفته تا سفره های عقد پرخرج، انواع غذاها، تالارهای گران قیمت، دسته گل های متعدد، جهیزیه های سنگین، خریدهای سنگین طلا و زیور آلات، لباس های فاخر برای عروس و داماد و خویشان آن ها و خریدهای زاید دیگر، که باعث شده هزینه ازدواج بالا رود. ریشه همه این ها را می توان در چشم و هم چشمی و خودنمایی و تظاهر یافت و آتشی را برافروخته که پدران و مادران و دختران و پسران در آن می سوزند.
دختران و پسرانی که این گونه مراسم را می بینند یا از آن ها مطلع می شوند و قدرت تأمین چنین هزینه های هنگفتی را ندارند چه کنند؟
متأسفانه اکنون این اسراف و تبذیرها به صورت یک رقابت درآمده و سبب شده که سن ازدواج بالا رود و جوانانی که نیاز به ازدواج دارند و شدیداً تحت فشارند ناچارند بسوزند و بسازند یا به اعصاب خود، فشار آورند و به ضعف اعصاب مبتلا شوند و احیاناً به انحرافات جنسی کشیده شوند.
نمی دانم به کجا می رویم و تا کی به این مسابقات و رقابت ها و چشم و هم چشمی ها ادامه خواهیم داد؟ مراسم ازدواج های ما نه با شرع و دین سازگار است و نه با عقل و تجدّد و روشنفکری. اسلام مردم را از مسابقه در ازدیاد مهر و اسراف و تبذیر در کارهای دیگر نهی می کند. سیره پیامبر و ائمه معصومین علیهم السلام سادگی بوده است. شما در کشورهای خارجی هم، چنین تشریفاتی را مشاهده نمی کنید، در کشورهای اروپایی نه مهریه ای در کار است و نه جهیزیه ای و دختران و پسران با کمال سادگی ازدواج می کنند.
من خودم در یکی از سفرها از یک خانواده جوان انگلیسی دیدار داشتم و از نزدیک سادگی آن ها را مشاهده کردم.
ازدواج، یک نیاز طبیعی همانند آب و غذاست و تشریفات زاید و ولخرجی از لوازم آن نیست. کاش خیراندیشان و خردمندان جامعه، درصددِ حل این مشکل برمی آمدند. به نظر من قابل حل است، اما نیاز به همکاری همه اقشار مردم دارد. باید فرهنگ سادگی را در بین مردم ترویج کرد و از تجمل گرایی و اسراف و تبذیر شدیداً جلوگیری کرد. در راه مبارزه با این مشکل اجتماعی لازم است همه دست اندرکاران همکاری کنند:
صدا و سیما،
روزنامه ها و مجلات،
گویندگان و نویسندگان،
خطبا و منبری ها،
ائمه جمعه
باید کار را شروع کرد.
باید از طبقات بالا، ثروت مندان، دانشمندان و مسئولان شروع شود.
آنان گرچه امکان برگزاری چنین مراسم سنگینی را دارند ولی باید برای جلوگیری از رقابت ها و چشم و هم چشمی ها و برای رضای خدا و به منظور رعایت حال افرادِ بی بضاعت و کم درآمد، که متأسفانه قشر وسیعی از ملت ما را تشکیل می دهند، از تجملات بپرهیزند، مهریه ها و جهیزیه ها را کم کنند و به حد معقولی برسانند و مراسم ازدواج را با سادگی برگزار نمایید.
دختران و پسرانِ جوان هم از این تجملات چشم بپوشند و در جوانی که بهترین سنین و مناسب ترین زمان هاست ازدواج کنند و در کانون گرم خانواده آرامش یابند.
مطالعه كتاب:
http://www.ibrahimamini.com/home/node/879
از ایثار تا شهادت
سردار، جعفر شیرسوار بر اثر تركش بمب خوشهای در سوم دی 65 در منطقة هفتتپه به شهادت رسید. همرزم شهید، چگونگی عروج خونین وی را اینگونه به تصویر كشیده است:
هنگام ظهر در هفت تپه ـ مقر لشكر 25 كربلا ـ هواپیماهای عراقی ظاهر شدند و شروع به بمباران كردند. برادر شیرسوار به هدایت نیروها به داخل سنگرها پرداخت. در آن بین، احساس كرد بمبی نزدیك آنها در حال فرود آمدن است. در كنار او دو بسیجی نوجوان ایستاده بودند. رو به روی آنها چالهای كوچك بود. آن سردار با سرعت هر چه تمامتر پشت دو بسیجی را گرفت و داخل چاله انداخت. خود نیز بعد از آنها داخل چاله دراز كشید؛ اما بخشی از بدنش خارج از چاله بود. او بر اثر تركشهای بمب خوشهای به شهادت رسید، اما آن دو بسیجی سالم ماندند.
شهید جعفر شير سوار
منبع : راوي: سيد يحيي خليلي، ر.ك: فرهنگنامه جاودانههاي تاريخ، ج5، (استان مازندران)، ص198
کمیت یا کیفیت اعمال
کمیت یا کیفیت
از دیدگاه امام باقر ، محبوب ترین عمل در نزد خداوند چه عملی است؟
هر عملی که برای خداوند انجام گیرد، محبوب الهی است، ولی برترین آنها آن عملی است که فصلی و محدود به زمان خاص نباشد، بلکه دوام و استمرار داشته باشد و لذا حضرت باقر فرمود: «چیزی در نزد خداوند محبوب تر از عملی که استمرار داشته باشد، نیست، هر چند کم باشد.»
مثلاً در روز یک صفحه قرآن بخواند، ولی دائمی باشد و یا هفته ای دوبار به زیارت رود، منتهی دائمی باشد. برخی افراد در ماه رمضان در خواندن قرآن زیاده روی می کنند، ولی در طول سال قرآن را باز نمی کنند. رهرو آن است که آهسته و پیوسته رود - رهرو آن نیست گهی تند و گهی خسته رود.
http://www.hawzah.net/fa/Magazine/View/89/6547/
حسرت بزرگ
آيه شماره 30 از سوره مبارکه آل عمران
حسرت بزرگ
يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ ما عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُحْضَراً وَ ما عَمِلَتْ مِنْ سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَها وَ بَيْنَهُ أَمَداً بَعيداً وَ يُحَذِّرُكُمُ اللَّهُ نَفْسَهُ وَ اللَّهُ رَؤُفٌ بِالْعِبادِ
روزى كه هر كس، آنچه را از كار نيك انجام داده، حاضر مى بيند؛ و آرزو مى كند ميان او، و آنچه از اعمال بد انجام داده، فاصله زمانىِ زيادى باشد. خداوند شما را از (نافرمانى) خودش، برحذر مى دارد؛ و (در عين حال،) خدا نسبت به همه بندگان، مهربان است.
1- اعمال انسان محو نمى شود و در قیامت در برابر او حاضر مى گردد. «محضرا»
2- بسیارى از اعمالى كه در دنیا مورد علاقه انسان است، در قیامت مورد تنفّر او قرار خواهد گرفت. «تودّ لو انّ بینها و بینه أمداً بعیداً»
3 - در روز قیامت، پشیمانى سودى ندارد و آرزوها نشدنى است. كلمه (لو) در مورد آرزوهاى نشدنى بكار مى رود. «لو انّ بینها و بینه أمداً بعیداً»
از ماندن تا رفتن
بنگر حیرت عقل را و جرأت عشق را ، بگذار عاقلان ما را به ماندن بخوانند .راحلان طریق می دانند که ماندن نیز در رفتن است.
شهيدسيد مرتضي آويني
منبع کلام شهدا:اسك دين