امام باقر (ع) :
المُروءَةُ الفِقهُ في الدِّينِ، والصَّبرُ عَلى النَّوائبِ، وحُسنُ التَّقديرِ في المَعيشةِ؛
مروّت، فهم عميق دين و شكيبايى بر مصيبتها و اندازه‌گيرى نيك در زندگى است.

(شیخ صدوق، الخصال،ص۱۲۴ )

امام سجاد علیه السلام از کوچه ای در مدینه می گذشتند. کوچه شلوغ بود.
چند نفر که ایشان را می شناختند فریاد می زدند: کنار بروید، راه را باز کنید!

امام فرمودند: ساکت باشید، راه مشترک است و من حق ندارم دیگران را کنار بزنم تا خود بروم.

ابن منظور، مختصر تاریخ دمشق ، ج ۱۷ ، ص ۲۴۶

امروز 5 صفر مصادف با شهادت حضرت رقيه(س) در سال 61 هجری قمری و نیز  روز ایراد خطبه حضرت علي(ع) در جنگ صفين در 37 هجری قمری است.

عجب صبري خداكرده عطايت كه سازي با غلام بي‌وفايت

ندارم چيز با ارزش من زار بيندازم چوفرشي زير پايت

شاعر: جواد حیدری

هنگامی که اهل ‏بیت امام حسین علیه السّلام را به عنوان اسیر وارد شهر شام کردند و در بین ایشان امام سجّاد علیه السّلام نیز حضور داشت، مردم شام با تبلیغات سوئی که توسّط مأمورین یزید لعنة اللّه علیه شده بود، با شادمانی و سرور برای استقبال از اسیران آمده بودند. در بین مردم پیرمردی بود، جلو آمد و گفت: شکر خدای را که حسين بن علي و مردان شما را کشت و آتش فتنه خاموش شد. سپس پیرمرد لب به دشنام گشود و به شهدا و اسرا ، ناسزا گفت.

امام سجاد علیه السّلام، بعد از اتمام حرف های پیرمرد، فرمود: ای پیرمرد! آنچه تو گفتی، من گوش کردم و چیزی نگفتم تا آن که سخن تو تمام شد؛ و آنچه خواستی گفتی، اکنون ساکت باش تا من نیز سخنی گویم.
پیرمرد گفت: آنچه می‏ خواهی بیان کن. حضرت فرمود: آیا قرآن خوانده‏ ای؟ پیرمرد گفت: آری. حضرت فرمود: این آیه قرآن را نیز خوانده‏ای: قُلْ لا أسْئَلُکُمْ عَلَیْهِ أَجْراً إلّا الْمَوَدَّةَ فی الْقُرْبی‏ یعنی؛ من از شما پاداشی به جز مودّت و دوستی اهل‏ بیتم را نمی‏ خواهم.

پیرمرد پاسخ داد: آری. امام سجّاد علیه السّلام فرمود: ما اهل‏ بیت پیامبر، همان - قُربی‏ - هستیم؛ و آیا این آیه قرآن را خوانده ای:
وَآتِ ذَا القُرْبی‏ حَقَّهُ؛ پیرمرد نیز گفت: آری، آن را هم خوانده ‏ام.
حضرت فرمود: به راستی که آن افراد، ما هستیم؛ پس حقّ ما چگونه باید رعایت گردد؟ پیرمرد شامی گفت: آیا واقعاً شما همان‏ها هستید؟ حضرت فرمود: بلی؛ و سپس افزود: آیا این آیه قرآن را «وَاعْلَمُوا انَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَیْی‏ءٍ فَإنَّ لِلّهِ خُمُسَهُ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِی الْقُرْبی‏»؛ آنچه از غنائم و منافع را که به دست می‏آورید، باید یک پنجم آن را - به عنوان خمس - تحویل رسول خدا واهل‏بیتش دهید، را خوانده‏ای؟

پیرمرد گفت: بلی. آن گاه امام علیه السّلام فرمود: ما اهل‏بیت رسول خدا هستیم، و آیا این آیه قرآن را «إنَّما یُریدُ اللَّهُ لِیُذْهِبَ عَنْکُمُ الرِّجْسَ أهْلَ الْبَیْتِ وَیُطَهِّرَکُمْ تَطْهیراً» یعنی؛ خداوند شما اهل‏ بیت را از هر نوع گناه و آلودگی پاک و منزّه گردانده است، را نیز خوانده‏ای؟ در این حال پیرمرد شامی دست‏ های خود را به سوی آسمان بلند کرد و گفت: خداوندا به تو پناه می ‏برم، خدایا توبه کردم، سال‏ها است که قرآن می ‏خوانده ‏ام و این چنین درک نمی‏ کردم وامروز هدایت گشتم.

طبرسی، الاحتجاج، ج 2، ص 120
ابن اعثم، الفتوح،جلد ۵، صفحه ۲۴۲